Ik ontwerp plekken die je iets laten meemaken.

Ik ben opgeleid als interactive performance designer, op het snijvlak van theater, games en installaties. Daarvoor heb ik grafische vormgeving gestudeerd; daarna werkte ik als conversatie-ontwerper voor een grote online retailer, ontwierp ik escape rooms door het hele land, en inmiddels werk ik aan internationale museumtentoonstellingen. Uit het theater nam ik vooral het vak van de dramaturg mee: weten hoe een verhaal zijn publiek meeneemt, en hoe je dat stuurt met alles behalve woorden. Blocking, zichtlijnen, licht, geluid, en wat je achterhoudt.

Het verschil tussen wat je wilt sturen en wat er aankomt, is waar mijn werk zit: waar kijkt iemand, wat maakt hij daaruit op, en waar lopen die twee uiteen? Om daarachter te komen bouw ik. Schetsen, maquettes of functionele prototypes zijn de snelste weg naar dat antwoord.

In zo'n prototype komen verhaal, techniek en vormgeving bij elkaar, en op die kruising ontstaan mijn ideeën: een verhaalprobleem blijkt regelmatig een lichtprobleem, en de mooiste interactie komt soms uit wat een sensor toevallig goed kan.

Daarom werk ik graag met lastige randvoorwaarden. Een monument waar niets aan veranderd mag worden, een capaciteitseis, of taaie geschiedenis: in het materiaal zit meestal het idee al verstopt.

De essays op deze site zijn diezelfde blik: waarom het verhaal van de ene attractie wél landt en dat van de andere niet, en waarom de makers toch zo gekozen hebben. Attracties zijn wat mij betreft het interessantste ontwerpgebied dat er is.

Werkzaam vanuit Utrecht. Als kind wilde ik attracties ontwerpen, en dat is eigenlijk nooit overgegaan.