A Century of Progress
Een VR-ervaring waarin je vrij rondloopt door een hotel op de wereldtentoonstelling van 1902. Je neemt de lift naar boven, en elke verdieping is vreemder dan de vorige.
Gemaakt toen roomscale-VR net bestond en handtracking betekende dat je een Leap Motion op de bril lijmde. De vondst die het beste standhield is de lift. Eén fysieke vloer wordt eindeloos hergebruikt: elke rit laadt dezelfde vierkante meters als een nieuwe verdieping. De fictie is tegelijk het begrenzingssysteem.
De wachtruimte
Je begint niet in VR maar in een kamer, waar je wordt uitgenodigd voor de Detroit Mystery Tour: een reis langs de onverklaarde verdwijningen op de wereldtentoonstelling van 1902. Pas als je weet waar je naartoe gaat en waarom, gaat de bril op.
De lift
Het hele ontwerp hangt aan dit ene ding. Deuren dicht, vloer erachter opnieuw ingericht, deuren open: dezelfde vierkante meters zijn een nieuwe verdieping geworden. De lift is verhaalovergang, laadscherm en veiligheidssysteem in één.
De lobby
De eerste verdieping is nog gewoon een hotel: stoelen, lampen, een receptie, alles op zijn plek. Dat moet ook, anders kan het gevoel van langzame vervreemding geen aarding vinden. Hoe verder je komt, hoe verder het hotel van zichzelf af raakt.
Stemmen van gasten die er niet meer zijn
Op elke verdieping lopen schimmen van verdwenen hotelgasten rond. Door hun gesprekken af te luisteren kom je erachter wat er in de dagen voor hun verdwijning is gebeurd. Er is niemand die het je vertelt: je moet blijven staan en luisteren, en zelf besluiten welk gesprek de moeite waard is.
Het zwembad
Een lange, stille ruimte die niet meer helemaal klopt. Hier is het hotel al opgeschoven van chic naar onbehaaglijk, met een architectuur die het verhaal versterkt.
Het dakterras
Bovenaan verdwijnt het hotel. Objecten lossen op in het niets terwijl je erdoorheen loopt, tot er niets meer over is om in te staan. De verdwijning die je de hele tour hebt onderzocht, overkomt uiteindelijk de plek zelf.
